विश्वास

विश्वास ❤️

विश्वास म्हणजे शब्द नसतात,

मनातली एक शांत जागा असते;

दूर असलं तरी जवळ वाटणारी,

नात्यातली हळवी ऊब असते.

विश्वास म्हणजे प्रत्येक गोष्ट,

विचारून घेणं नसतं;

काही न सांगताही समोरच्याला,

मनापासून समजून घेणं असतं.

काळजी असावी, प्रेमही असावं,

पण संशयाला जागा नको;

हक्क असावा, आपलेपण असावं,

पण त्या हक्काला बंधन नको.

समोरचा कधी शांत झाला,

म्हणून नातं दूर होत नाही;

कधी शब्द थांबले तरी,

मनातली ओढ कमी होत नाही.

कधी काळजी जरा जास्त होते,

कधी प्रेमालाही हक्क चढतो;

जवळची माणसं दूर जाऊ नयेत म्हणून,

मन नकळत त्यांना घट्ट धरून ठेवतो.

पण नातं खरं असेल तर,

त्याला मोकळेपणाची जागा द्यावी;

आपल्या मनाप्रमाणे नातं घडवण्यापेक्षा,

ते जसं उमलतंय तसं उमलू द्यावं. ❤️

कधी शब्द चुकतात, मन दुखतं,

कधी गैरसमजही होतात;

अशा वेळी लगेच निष्कर्ष न काढता,

दोन मनांनी शांतपणे बोलावं.

मनात प्रश्न आले तर थांबावं,

बोलण्याआधी एकदा विचार करावा;

आपल्या शब्दांनी नातं जपलं जाईल की दुखावलं जाईल,

एवढा तरी विचार मनाशी करावा.

कारण नातं टिकवायला नेहमी,

मोठमोठी वचनं लागत नाहीत;

कधी वेळेवर दिलेली मोकळीक,

आणि मनापासून दिलेली साथ पुरते.

काही माणसं आयुष्यात येतात,

आणि नकळत घर करून जातात;

त्यांना रोज जवळ ठेवण्याची गरज नसते,

त्यांची जागा मनात कायम राहते.

माणूस जवळ आहे म्हणून नातं मोठं होत नाही,

तर मनातली जागा खरी असेल तर अंतरही कमी पडतं.

म्हणून प्रेम असेल तर जपावं,

काळजी असेल तर समजून घ्यावं,

हक्क असेल तर थोडा आवरावा,

आणि मनात भीती आली तर…

समोरच्याला घट्ट पकडण्याआधी

स्वतःच्या मनाला शांत करावं.

कारण शेवटी,

खरं नातं ते नसतं जे सतत आपल्या जवळ असतं;

खरं नातं ते असतं—

जे मोकळं सोडलं तरी मनापासून आपलंच राहतं. ❤️

आणि कदाचित विश्वासाची खरी परीक्षा हीच—

“तू माझ्यापासून दूर असलास तरी,

माझ्या मनात तुझ्याबद्दलचं आपलेपण

कधी कमी होणार नाही…” ❤️